مكتب مستندسازي منسجم در ايران نداريم

۰۸ ارديبهشت ۱۳۸۸

مستندساز برجسته كشور گفت: ما بايد قبول كنيم كه در ايران مستندساز خوب داريم اما مكتب مستندسازي منسجم نداريم و اين به دليل پراكندگي و عدم انسجام فيلم‌ها است. منوچهر طياب اظهار داشت: در ايران مستند‌سازان خوبي داريم اما دليل ندارد كه فضاي سينماي مستند خيلي خوب باشد در ايران چند صد فيلم مستند ساخته مي‌شود ولي بسياري از اين فيلم‌ها با تعاريف سينماي مستند هم‌خواني ندارد. وي افزود: در حدود 80 سال گذشته كه سينماي مستند مطرح شد گونه‌هاي مختلفي از آن مثل مستند گزارشي، خبري، صنعتي و ... به ‌وجود آمد و پايه‌گذاران آن تعريف خاصي از سينماي مستند داشتند. مستندساز برجسته كشور ادامه داد: در قديم تعريفي كه از سينماي مستند كرده بودند شايد امروز آن تعريف خيلي جامع نباشد كه گفته بودند سينماي مستند خلاق واقعيت است. وي مسائل زيباشناسي در سينماي مستند را مهم ‌دانست و افزود: يكي از مشكلات سينماي مستند ما اين است كه متأسفانه در يك مستند تحقيقات كامل صورت نمي‌گيرد و عدم كامل بودن تحقيقات در مورد فيلم‌ها مشكل مستند ما است. طياب تأكيد كرد: سينماي مستند در وهله نخست بايد يك تحقيق كامل داشته باشد و سپس به چارچوب و شكل سينماي مستند نيز توجه كنيم به ويژه توجه به شكل هنري آن كه بايد رعايت شود. وي افزود: فيلمي كه ما به عنوان سينماي مستند مي‌خواهيم بايد به ما اطلاعات بدهد، با تحقيق انجام شده باشد و از نظر زبان سينمايي كامل باشد. طياب افزود: ما در سينماي مستند به مكتب نرسيديم و دو سوم فيلم‌هايي كه به عنوان مستند نام مي‌بريم با حضور تلويزيون به بيراه رفت. مستندساز برجسته كشور گفت: سينماي مستندساز ما زماني همگام با سينماي مستند جهان بود اما با آمدن تلويزيون نمي‌توان آنها را سينماي مستند ناميد و جوانان نيز چون دائماً با تلويزيون سر و كار داشتند فكر كردند هر چه از تلويزيون پخش مي‌شود، مستند است. طياب تصريح كرد: فيلم‌هاي مستند ايران جايگاه خود را در جهان دارند و يكي از عمده‌ترين دلائل آن به‌ خاطر سوژه‌هاي بكري است كه در ايران وجود دارد. وي گفت: دنياي امروز دنياي تصوير و ارتباطات تصويري است بنابراين سينماي مستند مي‌تواند خودش را نشان دهد و بايد خيلي بيش‌تر به سينماي مستند توجه كنيم. طياب افزود: سينماي داستاني ما نماينده فرهنگي ما نيست ولي سينماي مستند به عنوان كارت ويزيت يك ملت است. مستندساز برجسته كشور در ارتباط با فيلم درياي پارس با اشاره به سابقه ساخت اين فيلم گفت: در حدود 40 سال پيش براي نخستين‌بار حاشيه خليج فارس را از آبادان تا چابهار و مرز پاكستان را به همراه چند تن از دوستان سفر كردم و اين آغازي براي ساخت اين فيلم بود هرچند در نهايت اين فيلم به دلايل مختلف آن طور كه مدنظر من بود، پخش نشد. طياب گفت: توجه من بيش‌تر به كتاب است و بيشتر فيلم‌هايي كه مي‌سازم بر پايه كتاب‌هاي آنان است. وي ادامه داد: من براي اينكه يك كار ماندگار براي آيندگان داشته باشم سعي كردم با يك كار تحقيقاتي جغرافياي ايران را از البرز، زاگرس، كوير و خليج‌فارس به تصوير بكشم و با تحقيقات كامل اثري را براي آيندگان تدوين كنم. طياب گفت: نخستين قدم در اين مستند سازي، ساخت فيلم «همراه با درد و دل تنهايي كوير» بود و در كنار آن كتاب نيز چاپ شد. اين مستندساز برجسته كشور افزود: فيلم دوم همين درياي پارس بود فيلم بعدي زاگرس كه در حال اتمام بوده و فيلم چهارم البرز است كه در زمستان آينده كار آن را آغاز مي‌كنيم. وي گفت: در كنار هر كدام از اين فيلم‌ها كتاب نيز چاپ مي‌شود. طياب ادامه داد: درياي پارس، خليج‌فارس را در خارج معرفي مي‌كند كه بازتاب خوبي نيز در رسانه‌هاي تخصصي خارجي داشت و در واقع اين فيلم تماشاچي را متوجه مي‌كند كه چه مسائلي مطرح است. وي در پايان تصريح كرد: در ساخت فيلم درياي پارس كريم فائقيان از هنرمندان بوشهري نيز كمك‌هاي زيادي به عنوان تصويربردار و دستيار كارگردان به ما كرد.